wablieft

Hoi,

Ik weet het, het is vakantie en al wat met school te maken heeft is even uit ons dagelijkse leven verdwenen. Toch val ik jullie lastig! Deze week stond een interessante link in De Standaard! Een website waarop het nieuws in eenvoudige taal verteld wordt. Het is een eenvoudige online krant. Het deed me dadelijk met weemoed terugdenken aan de actuakiosk,... Je moet het maar eens bekijken: www.wablieft.be Het lijkt me een handig middel om actualiteit in PAV te betrekken.

Groetjes en geniet nog van jullie vakantie,
Nele

Tweedaagse Leuven (Gemaakt door Femke)

In het eerste semester kregen we van onze docente project algemene vakken (pav), Lieve Boussauw, de opdracht om een boeiende driedaagse voor te bereiden. De doelgroep van deze driedaagse waren leerlingen uit het beroepsonderwijs.

Collectief besloten we Leuven als bestemming te kiezen. We werden in verschillende groepen verdeeld van ongeveer drie personen. Per groep moesten we een programma voor drie dagen samenstellen. Dit programma moest passen in een specifiek thema. Alles werd van naadje tot draadje voorbereid (activiteiten, verzekeringspapieren voor leerlingen, EHBO-koffer, jeugdherberg, ... ). Iedere groep ging aan de slag, en dit voor een schooljaar lang.

Vorige week zijn we die driedaagse gaan testen, maar met dat verschil dat we slechts twee dagen op pad gingen. Ieder groepje was verantwoordelijk voor enkele activiteiten.

Eenmaal in de trein, konden de allereerste activiteiten van start gaan. De tijd ging snel voorbij en we hadden een leuke tijd samen. Er waren tal van samenwerkingsopdrachten en we kregen ook een bizarre opdracht. De bizarre opdracht hield in dat we twee dagen lang voor een ei moesten zorgen. Ik stond nogal weigerachtig ten opzichte van deze opdracht. Maar algauw stelde ik mij inschikkelijk op. Ik versierde mijn ei met knutselmateriaal zoals stiften, watten, draadjes, ... En doopte mijn ei met de naam Henk. Als een ei brak, dan volgde er een straf. De straf bestond uit het eten van een teentje knoflook.

Aangekomen in Leuven, dropten we onze bagage in de jeugdherberg. De jeugdherberg lag op vijf minuten wandelen van het station. Omstreeks 10 u. kon de eerste activiteit in Leuven van start gaan. We begonnen ons programma met een spannende fotozoektocht. Na de allereerste kennismaking met Leuven besloten we een hapje te eten op de Oude Markt. Het was een zonnige en warme dag, dus kozen we voor een gezellig terras. ’s Middags maakten we een educatieve wandeling en bezochten we de kruidtuin.

’s Avonds dineerden we in een Afrikaans restaurant. Per twee kregen we een groot bord met als basis een zure pannenkoek. Het was de bedoeling dat we met de zure pannenkoek stukjes vlees, te pikante saus en groenten namen. Dit werd dan in een bolletje gekneed met de handpalm. Dit bolletje moesten we dan in onze mond stoppen. Ik lustte het Afrikaanse eten niet, maar het gezelschap maakte veel goed. Het werd een gezellige avond.

De volgende dag stond er nog een bezoek aan een brouwerij, een groepsbevorderende activiteit en een evaluatieactiviteit op het programma. De brouwerij die we bezochten heet de Domusbrouwerij. Aan de brouwerij is een café verbonden. Het bier dat daar gebrouwen wordt, kun je enkel in dat café drinken. Een enthousiaste gids leidde ons rond in de brouwerij en gaf ons graag een woordje uitleg. In minder dan een uur werden we experts in de brouwprocessen van de verschillende soorten bieren. Na de rondleiding kregen we allemaal twee soorten bieren aangeboden.

Om 17.30 u. vertrokken we allemaal met de trein richting Brugge. Iedereen was moe, dus de treinrit verliep rustig. Er werd nog wat nagepraat. Moe en voldaan namen we afscheid in het station van Brugge.

In naam van Femke

Ps. Voor info over gordijnrails die gesloopt worden, stinkende afvoerputjes, wolkbreuken in Leuven, dronkaards op de trein, en kroegentocht met Lieve kun je altijd bij mij (Femke Major) terecht J (ik moest de tekst een beetje censureren)

Mededelingen juni 2009

Juw,
Op de PAV-blog zijn er enkele nieuwe zaken aanwezig:

• Teller
• Afteller
• Label ICT

Teller

Ik heb er een teller opgeplaatst zodat we kunnen zien hoeveel bezoekers we eigenlijk daadwerkelijk hebben. Dit is een zeer eenvoudige teller die niet heel veel informatie weergeeft van de bezoekers.

Afteller

Deze telt af tot nieuwjaar 2010, waarom? Omdat we dan zeker allemaal kunnen gaan feesten!

Label ICT

Je kunt nu ook ICT-berichten posten, dit kunnen gaan over allerlei zaken die te maken hebben met computer, communicatie en informatica die van toepassing zijn voor (toekomstige) leerkrachten of studenten.

Groeten Thomas!

Cartoon: Frank De Winne gaat naar de ruimte

Dag iedereen,

Ik vond een mooie cartoon die ik met veel plezier met jullie deel omdat hij zo mooi past in twee actualiteitsthema's. Enjoy.

Voor iedereen die er nog heeft: veel succes met de examens!

Groetjes, Emmeline 

Tussen de drukte door vergeet je wel eens iets...

De titel zegt het zelf al, het was heel druk de laatste tijd!
Ik ben zelf het een en ander vergeten, het belangrijkste was toch wel iets posten op de blog.

Mijn laatste stage was een heel leuke stage, een die ik niet vlug zal vergeten!
Ik ging vorig weekend naar de opendeurdag van die school, en ik kwam daar leerlingen tegen.
Die begonnen spontaan tegen mij te vertellen (het eerste wat ze zeiden: 'En mevrouw, zie je der deure bie wunder??'), haalden dingen op van tijdens de lessen, het was een gezellige bedoening! En in het platter dan plat...

Er werd dus heel wat bovengehaald, maar de leerlingen zaten met een vraag. Ze vroegen me of ze echt zo'n moeilijke klas waren.
Ik moest toch wel eventjes slikken, maar heb dan gevraagd waarom ze dit vroegen... en dan kreeg ik een lange uitleg (die ik jullie zal besparen ;)). De boodschap achter dit alles was dat ze vonden dat alle lessen moeten worden zoals PAV, zo actief mogelijk.
Dit wou ik jullie toch wel eens mededelen :)


Sharon!

(Veel succes met de blok en de examens!!)

laatste PAV-les

Juw PAV-2-collega's,

Het einde nadert zeer snel en dat zouden we graag op een passende manier vieren! Hoe kunnen we dit anders doen dan met een echte en stevig PAV-ontbijt!
We kunnen een beetje vroeger starten om alles nog klaar te zetten en hopelijk komt iedereen op tijd!!!!

De uitnodiging:

Het programma:

08u20: verzamelen aan B205 & alles beginnen klaar te zetten
08u30: start ontbijt en verwelkomingen
08u45: cadeau'tje **
09u15: Special act Yannick & Nickhail!!
09u35: start fotosessie
09u50: uitdelen van de zakdoeken of boven halen van de zakdoeken
09u55: afscheidspeech van Lieve!!
10u00: afscheid nemen bestaat wel
(10u01: start kuisteam)

*¨* cadeau'tje
De bedoeling is dat iedereen 1 cadeau'tje maakt of zoekt voor iemand van onze PAV-klas. Het cadeau'tje moet iets zijn die past bij de persoon en het afgelopen accademiejaar! Via eenonline sinterklaasloting worden de lotjes gemaakt! De werking is zeer eenvoudig. Je geeft je e-mailadres in en naam en dan trekt de website zelf. Normaal worden jullie in de komende minuten uitgenodigt!!!
Hopelijk dat iedereen mee zal doen en een leuk cadeau'tje meebrengt!


Ik stel voor dat we opmerkingen, reacties en dergelijke posten op de PAV-blog!

Groeten Thomas

P.S. Als je nog vragen hebt, aarzel niet om ze te stellen.

Op eigen benen

Nu donderdag sta ik in het 6e jaar ruwbouw in het PTI in Eeklo. Ik moet 4u lesgeven over het thema 'Op eigen benen'. De eerste 3u zit ik in een gewoon lokaal, het laatste uur in een computerlokaal. Tijdens de eerste 3u zal de les gaan over de arbeidsovereenkomst, proefperiode, het arbeidsreglement, het loon, feestdagen, vakantie, etc. Als werkvorm had ik gedacht aan een hoekenwerk.

Mijn vraag voor jullie is nu echter, wat kan ik doen tijdens dat laatste uurtje in het computerlokaal? Hebben jullie tips, ideeën,... om een uurtje te vullen in een computerlokaal?

Emmeline

Educatieve waarde: nul komma nul

Maar laat ook mij eens mijn pleziertje. 

Jaarlijks bezoekt Herr Yannick een festivalletje. Op mijn palmares 

heb ik dan ook al een paar maal pukkelpop, een paar maal werchter

één maal graspop, pinkpop, dudstock, bergrock, .... 

En dit jaar amuseer ik mij ROT! Ik heb mijn ticket besteld en ontvangen 

voor een derde maal Rock Werchter. Maar ... Typisch aan dit overpopulair 

cliche festivalletje, is dat je tickets al kopen moet voordat al de namen bekend zijn. 

Anders mag je ticket zo met een dikke vette zwarte alcoholstift op je bollige buik 

schrijven. 

Ik ben tegen dit principe, maar ja, als je wilt gaan, moet je zwijgen en betalen! De laatste 

naam die ze hebben toegevoegd aan de lijst is niemand minder dan de enige echte, Belgische anti rocker: MILC.INC. 

Oke, we lachen op 3: 1 - 2 - 3: HAHAHAHAHAHAHAHAAHAHAHAHAHAHAH

Wat doet er mij nu lachen? Wel ik ben nu niet voor die band, integendeel! Ik vind het goedkoop, eentonig, marginale muziek. Het doet mij dan steeds spontaan denken aan gasten met haar in de gel, wit marchelleke en roepend: PUT YOUR HANDS UP YEAH YEAH HOLLANDSE HOERE en zo van die toestanden. 

Maar wat blijkt nu: Herr Yannick is niet alleen met die mening. Op Facebook, forum van werchter en andere sociale webstekjes zijn er vele stemmen die negatief gericht zijn tenopzichte van deze band! Ik citeer: rotte tomaten mogen niet op de weide maar van die loempia's vliegen ook vrij goed! Ga kijken op de forum en enjoy yourself! 

Waarom zet ik dit nu hier: GEEN REDEN! Ik had er gewoon zin in! 

Amsterdams avontuur: deel 1

Maandagochtend 7.10 uur stipt zag ik Stephanie (zonder ochtendhumeur en met bollend buikje) lachend in mijn richting zwaaien voor de Panos in het station van Brugge. Het avontuur kon beginnen! Gewapend met tal van reisgidsen, kaarten, fototoestel en een stevig ontbijt wandelde ik met stevige tred haar richting uit.
“En zie je het zitten?” vroeg ze enthousiast. “Ja hoor” murmelde ik met mijn ochtendhese stem, wensend dat ik mij nog eens kon omdraaien in m’n warme bed.

Snel kochten we de tickets met eindbestemming Amsterdam en haastten we ons naar het te drukke perron. Het beloofde een stralende warme dag te worden en ik showde mijn nieuwe fancy zonnebril (een toerist zonder zonnebril is als een café zonder bier).
Eenmaal op de trein konden het gebruikelijke geroddel, gesnater en de slappe lachbuien van start gaan (ik ben vrijwel zeker dat de medetreinreizigers dol op ons waren). Jammer genoeg moest er ook nog gewerkt worden, na een paar uurtjes bijpraten gooiden we al ons voorbereidend werk op de te krappe, onpraktisch-van-vorm, plakkerige (volgens de GBCS is de term plakken altijd correct) treintafel.
Algauw besloten we dat de pav-module voor Amsterdam al mooi op punt stond. We verzonnen nog enkele extra opdrachten, weetjes en zeker te bezoeken monumenten en wierpen een tevreden blik op het werk. Net op tijd!

Er word gezegd dat zwangere vrouwen voor twee kunnen eten en ik kan dit bevestigen. Eenmaal mijn voet de Amsterdamse bodem raakte, stelde Stephanie op een licht dwingende manier voor om eerst een hapje te eten. Ik wierp een korte blik op mijn polshorloge en werd net niet aangereden door een meute fietsers, 1-0 Femke V.S. fietsers. De fietsers zwaaien dus de plak in Amsterdam, de fietsende gekken uit Gent waren niets vergeleken met dit fietsende kaasetende volkje. Stephanie stelde voor om de kaart van Amsterdam boven te halen en zo de kortste weg naar de leuke restaurantjes uit te stippelen. Met enig protest in m’n stem verklaarde ik dat ik heel wat stadsoriëntatie bezat en dat het heus niet zo ver weg was. “Stephanie, wij pav-mensen hebben zo’n kaart niet nodig. Op de trein heb ik gezien dat we gewoon de straat moeten volgen en we komen er zo op uit!” riep ik triomfantelijk. Ik voelde mij al in mijn nopjes door het bruisende stadsgeruis en waande mij een echte Amsterdamse. “Ik lach het gevaar tegemoet, ha ha ha ha”, riep ik iets te enthousiast, een leuke quote uit ‘De Leeuwenkoning’ mocht niet ontbreken en is altijd op z’n plaats. Al kakelend liepen we in het Amsterdamse zonnetje, genietend van de omgeving. In een mum van tijd bereikten we de prachtige stadsgrachten! Ik verkondigde net mijn liefde voor de stadsgrachten en hoe graag ik wel in zo’n huisje zou wil wonen toen plots..., en ik overdrijf niet, ik oog in oog kwam te staan met een bijna naakte vrouw! Algauw merkte ik meerdere vrouwen op die weinig om het lijf hadden... Die schattige huisjes hadden allemaal grote ramen met vrouwen erachter... Verbijsterd en naïef keek ik om mij heen met enkel de aanstekelijke lach van Stephanie die weergalmde op de achtergrond. “Oh my god, Femke we zijn op de walletjes” , proestte Stephanie er tussen twee lachbuien uit! Ik keek wat ongemakkelijk rond en merkte plots heel wat ongure winkeltjes op waarvan ik jullie de gore details bespaar. “Euchm Stephanie, geef eens de kaart”, mompelde ik met een vuurrood aangelopen hoofd. Na tal van soortgelijke straatjes kwam eindelijk de dam in zicht. “Red light district, ik heb geen rooie lampjes gezien hoor”, murmelde ik na de eerste schrik. “Het is dan ook nog geen avond”, verklaarde stadsexperte Stephanie met enige trots. Eenmaal op de dam verbande ik alle onkatholieke beelden van mijn netvlies. We besloten dat het dringend tijd was om een hapje te eten en maakten er nog een spetterende dag van met ons drietjes.

Wordt vervolgd...

Femke Major

LPM Weekend

La Petite Merveille, het kleine wonder is voorbij en we blijven met wat heimwee zitten. Het weekend is er één om niet te vergeten en het smaakt zelfs naar meer...

Vrijdagavond 27 maart
Trein genomen richting Durbuy. Nog half aan het bekomen van de avond ervoor. We kwamen toe en installeerden ons met z'n allen in het kamertje waar wel 9 stapelbedden uit 't leger stonden. Oud en gammel, met planken ondersteunde bedveringen, maar los daarvan uitermate charmant en geschikt voor een bende ongeregeld zoals wij. Na het avondmaal (wat trouwens goed in de smaak viel) waren die mensen ons gezaag al beu en dropten ze ons ergens op een verlaten weg in een 't gat van pluto. Sterk overdreven maar althans zo wilden wij het toch geloven. We waren onderverdeeld in twee teams, de stoere en de pussy's. :p

Het weer zat niet mee maar dat kon ons enthousiasme geenszins temperen. De eerste avond sloten we af met een pintje en wat gekaart in de bar.

Zaterdagmorgen 27 maart
Na het uitgebreidde ontbijt vertelde Thomas ons dat we op 'smoeffeltour' gingen. Echt iets voor ons, 'de boefers'. De smoefeltour bestond voornamelijk uit wandelen in de prachtige streek en af en toe een pauze inlassen om onze dorst te lessen met heerlijke chocolade- en appeljenever met chips. De weergoden gunden ons weinig die morgen maar al bij al kwam de nattigheid nog niet door onze broek...

's Middags opnieuw een maaltijd van formaat. Daarna gingen we richting de death ride, die trouwens een hoog buikgevoel gaf, maar niks kon tippen aan de rappel. Het ganse weekend bestond eigenlijk uit eten afgewisseld met sportactiviteiten (om dat overtollig vet te verbranden). De avond werd ingeleid door de geboren presentatrice en actrice Femke Major. Zij had een spel gemaakt waarbij ze zich heeft laten inspireren door 't concept van de slimste mens. Het spel heette dan ook niet onvoorspelbaar ''De slimste Femke ter wereld". Wij, de nerds wonnen het spel!!

Na het hersenwerk werden enkele mensen zwaar onder handen genomen door de twee 'bevallige' kapsters, Sarah en Nele. Met hun stijltang in de aanslag, gingen ze Lieve compleet te lijf. Iedereen had zijn/haar best gedaan om er uit te zien als een nerd, PIMP, vamp, Amy Winehouse look-a-like te zijn. En naar mijn bescheiden mening zag iedereen er zalig geschift uit. Het was een vrij lange avond en dankzij het zomeruur kregen we nog minder nachtrust. BEDANKT ZOMERUUR! Uitvoerige, pikante en marginale details zal je hier niet te lezen krijgen dus als je nog steeds aan het lezen bent, proficiat!

Graag zou ik nog eens iedereen willen bedanken. We hebben elkaar beter leren kennen, grenzen kunnen verleggen en we zijn van fase 4 naar vijf voor groepsdynamica! We zijn knettergek, gewoon geschift en total loss! Dit is voor herhaling vatbaar!

Groeten!